Rijksweg Zuid 111a
6161 BH  Geleen
046 - 4741733

STUUR EEN E-MAIL

 

Kat: Patellaluxatie: ontwrichting van de knieschijf

Algemeen
Ontwrichting van de knieschijf wordt in de medische wereld patella luxatie genoemd. Ze kan voorkomen bij alle hondenrassen en in zeldzame gevallen ook bij de kat.
Een symptoom van knieschijfontwrichting is het af en toe wippen met één achterpoot. Deze wordt tijdens het wandelen plots opgetrokken en in de lucht gedragen. Na meerdere stapjes klikt de knieschijf meestal weer op zijn plaats en kan de patiënt weer normaal wandelen.   

Er bestaan twee vormen van knieschijfontwrichting. De eerste, eerder zeldzaam, is een traumatische vorm die we zien na een ongeval. Deze vorm kan bij elk dier voorkomen. De meest voorkomende vorm is de erfelijke. Deze wordt voornamelijk gezien bij rassen als de Yorkshire terriër, de Pekinees, de Maltezer en de Poedel; schoothonden dus. Toch zien we deze vorm ook bij grotere rassen als de Euraziër, de Flatcoat retriever, de Pyrenese berghond en andere. In meer dan 95% van de gevallen zal de knieschijf naar de binnenzijde ontwrichten. Bij 5%, meestal bij de grotere rassen, naar de buitenzijde.

Er zijn meerdere redenen waarom knieschijven ontwrichten:
- Omdat de groeve waarin de knieschijf glijdt niet diep genoeg is, waardoor ze makkelijk uit haar bedding wipt
- Omdat de zijdelingse ophangbanden (het zogenaamd retinaculum) te lang zijn.
- Een derde reden hangt samen met de aanhechting van de rechte band op het onderbeen. Als men het been langs vooraan bekijkt, moet de lijn die door het midden van het dijbeen en het onderbeen loopt de knieschijf in twee gelijke helften verdelen. Als het onderbeen echter teveel naar binnen gedraaid is, zal de aanhechting van de rechte band teveel naar binnen staan waardoor de knieschijf helemaal aan de binnenzijde ligt van deze theoretische rechte lijn. Daardoor zal ze zeer makkelijk uit haar bedding klikken, zelfs als deze mooi diep is.

Behandeling
De behandeling van patella luxatie is steeds chirurgisch. Als men talmt met de ingreep zijn meerdere complicaties te voorspellen:
- de voorste kruisband wordt overbelast en heeft een fel verhoogde kans op scheuren
- er ontstaat artrose
- de onderzijde van de knieschijf wordt helemaal afgevijld; ze ziet er dan ook uit alsof men met een stuk ruw schuurpapier of met een vijl het kraakbeen heeft weggeschraapt. Zulke knieschijf veroorzaakt veel pijn en herstelt nooit meer helemaal.
Snelle chirurgie wordt dus aangeraden.

De techniek die men gebruikt zal er dus op gericht zijn om de patella stabiel in de groeve van het dijbeen te laten glijden. Daarvoor worden verschillende technieken toegepast en gecombineerd.

De meest voorkomende technieken zijn:
- het verdiepen van de groeve
- het verstevigen van de pezen aan de zijkant van de knieschijf
- het verplaatsen van de aanhechting van de rechte band zodat de knieschijf niet meer onder zijdelingse spanning staat.

Deze technieken zijn vaak erg ingrijpend en er is dikwijls nood aan orthopedische implantaten zoals pinnen en draden om de botten te herstellen.